ಕವಿತೆ

ಕವಿತೆ

ಮೃಗಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರ ಕವಿತೆಗಳು!

ಮೃಗಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರ ಕವಿತೆಗಳು!

ಕವಿತೆ-ಒಂದು. ಮೊನ್ನೆ ಇವರೂ ಹಲವು ಯುದ್ದಗಳ ಗೆದ್ದಿದ್ದರು ಗೆದ್ದ ರಾಜ್ಯದ ಹೆಣ್ನುಗಳ ಬೇಟೆಯಾಡಿದ್ದರು ಇದೀಗ ಸಾಂತ್ವಾನ ಕೇಂದ್ರಗಳ ತೆರೆದು ಕೂತಿದ್ದಾರೆ!   ಮೊನ್ನೆ ಇವರೂ ಊರೂರುಗಳಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದ್ದರು ಉರಿದ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಂಗಸರು ಮಕ್ಕಳೆನ್ನದೆ ತಲೆ ತರೆದಿದ್ದರು ಇದೀಗ ಆನಾಥಾಶ್ರಮಗಳ ತೆರೆದು ಕೂತಿದ್ದಾರೆ!   ಮೊನ್ನೆ ಇವರೂ ಕೋವಿ ಖಡ್ಘಗಳ ಹಿಡಿದಿದ್ದರು ಇದೀಗ ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳ ಪಾರಾಯಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ! ಮೊನ್ನೆಮೊನ್ನೆಯವರೆಗೂ ನಡೆದ ಅಕಾರಣ ಯುದ್ದಗಳಿಗೀಗ ಸಕಾರಣಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತ ಕೂತಿದ್ದಾರೆ ತರಿದ ತಲೆಗಳ ಭೋಗಿಸಿದ ಯೋನಿಗಳ ಕಚ್ಚಿದ ಮೊಲೆಗಳ […]

ಗೌರಿಯಾದಳು ಗೌರಿ

ಗೌರಿಯಾದಳು ಗೌರಿ

ಗೌರಿ ಸ್ವೈರ ವಿಹಾರಿ ಪುಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಲೊಪ್ಪದ ಅಪ್ಪನ ಮೆಚ್ಚಿನ ನವಿಲುಗರಿ ಹಾರದ ಗರುಡಗಳು, ಓಡದ ಕುದುರೆಗಳ ನಡುವೆ ತೆವಳುತ್ತಲೇ ಗಮ್ಯ ಸೇರಿದ ಇರುವೆ ದೈತ್ಯ ಆಲದೊಳಗಿಂದ ಟಿಸಿಲೊಡೆದ ಕೆಂಪುತಂಪಿನ ಹೊಂಗೆಯ ಹೂವೆ ಕರ್ತೃ ಕರ್ಮಗಳು ಅರ್ಧದಲ್ಲೇ ನಿವೃತ್ತಿ ಘೋಷಿಸಿದರೂ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದಲೇ ವಾಕ್ಯ ಪೂರೈಸಿದ ವಚನಕಾರ್ತಿ ಸಂಭ್ರಮದ ವ್ಯಸನವಿಲ್ಲದೆ ಸಾರ್ಥಕತೆಯ ಗೀಳಿಲ್ಲದೆ ಸತ್ತ ನಂತರವೂ ಸಾರ್ಥಕವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಸಂಗಾತಿ ಹೊರಗೆ ಧಾವಂತವಿದ್ದರೂ ಒಳಗೆ ನಿಧಾನವಾದೆ ಬಹಿರಂಗದಲ್ಲಿ ಬೆಂದು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧವಾದೆ ಒಳಗು ಹೊರಗೆಂಬ ಭಿನ್ನವಳಿಯುತ್ತಾ ಬಯಲು ಆಲಯವಾದೆ ಜಗವನೆಲ್ಲಾ […]

ಕಿರಂ ಮತ್ತು ಹಕ್ಕಿಮರಿಗಳು

ಕಿರಂ ಮತ್ತು ಹಕ್ಕಿಮರಿಗಳು

ಕಿರಂ ಮತ್ತು ಹಕ್ಕಿಮರಿಗಳು ಒಳದನಿ ನುಡಿದಿದೆ ಇದಲ್ಲ ಇದಲ್ಲ ಎಂದು; ಅವರು ಬಿಡಿಸಿದ ಚಿತ್ತ ಇವರು ಬಿಡಿಸಿದ ಚಿತ್ತ ವಿಚಿತ್ರ; ಯಾವುದೂ ಪೂರ್ಣವಲ್ಲ; ಯಾವುದೂ ತ್ಯಾಜ್ಯವಲ್ಲ ಎಲ್ಲವೂ ಅವರವರ ಭಾವಕ್ಕೆ ಅವರವರ ಬಕುತಿಗೆ ಕುರುಡರು ಆನೆ ಮುಟ್ಟಿದಂತೆ ಬಿಡಿಸುವರು ಬಿಡಿ ಬಿಡಿ ಚಿತ್ರ ಈ ಕವಿತೆಯೂ ಒಂದು ಅಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ರ ಎಂದು ಹೇಳುತಿದೆ; ಇದಲ್ಲ ಇದಲ್ಲ ಕಿರಂ ಇದಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತಿದೆ; ಒಂದೇ ಕ್ಯಾನ್ವಾಸಿನಲಿ ಅವರಿವರು ತುರಕುವುದು ಕಂಡು ನಕ್ಕರು. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕ್ಯಾನ್ವಾಸಿನ ಹೊರ ಹೊರಗೆ […]

ನಾನು ಮಾಡಿದುದೆಲ್ಲ ತಲೆಕೆಳಗಾಯಿತು 

ನಾನು ಮಾಡಿದುದೆಲ್ಲ ತಲೆಕೆಳಗಾಯಿತು 

ಗಜಲ್:  ನಾನು ಮಾಡಿದುದೆಲ್ಲ ತಲೆಕೆಳಗಾಯಿತು ಯಾವ ಮದ್ದು ಗುಣವ ತರದಾಯಿತು. ನೋಡಿದೆಯಾ ನನ್ನೆಡೆಗೆ ಹಬ್ಬಿದಿ ಖಾಯಿಲೆಯ ಅದು ಕಡೆಗೆ ನನ್ನನ್ನೇ ಕಬಳಿಸಿದ ಪರಿಯ. ಹರೆಯದಾ ದಿನಗಳು ಅಳುವಿನಲಿ ಕಳೆದವು ಮುಪ್ಪಿನಲಿ  ಕಣ್ಣುಗಳ ರೆಪ್ಪೆಗಳು ಬಿಗಿದವು. ಮುಚ್ಚಲಾರದೆ ಕಣ್ಣು ಇರುಳಿಡೀ ತೆರೆದಿದ್ದವು ಬೆಳಕು ಹರಿಯುವ ಗಳಿಗೆ ಎವೆ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡವು ಸೂತ್ರದಾರಿಯ ನೀನು ನಮ್ಮಂಥ ದುರ್ಬಲರ ಸುಮ್ಮನೆ  ದೂರುತ್ತೀಯ ನಿನ್ನಿಷ್ಟ ಬಂದಂತೆ ನೀನು ಮಾಡುತ್ತೀಯಾ ಅಪ ಕೀರ್ತಿ ಹೊರೆ ಮಾತ್ರ ನಮಗೆ ಹೇರುತ್ತೀಯ. ದಟ್ಟ ಹುಚ್ಚಿನೊಳಗೂ ಕೂಡ ಸಭ್ಯತೆಯ ಗೆರೆ […]

ದೇಹವು ಆತ್ಮ ರಹಿತವಾಗಿದೆ

ದೇಹವು ಆತ್ಮ ರಹಿತವಾಗಿದೆ

ಕೆನ್ನೆಗೆ ಮುತ್ತಿಕ್ಕುವ ಹನಿಯೇ ಇಳಿದು ಬಾ ಹನಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆ ಜಿನುಗು, ತುಂಬು ಆಲಿ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕುವ ಮೊದಲು ಕೂಡು ಹನಿಯಾಗಿ ಉದುರು ನಿನ್ನ ರೂಪದ ಹಿಂದೆ ನಡೆದಿರುವ ಯುದ್ದ ಭೀಕರ ಅರೆಬೆಂದ ದೇಹ ಅರೆಬೆಂದ ಚಿತ್ತ ನೋವ ಮೂರ್ತಿಗೆ ರೂಪಕೊಟ್ಟಂತೆ ಶುಭ್ರವಾಗಿ ಜಿನುಗು ಯಾವುದನ್ನು ಉಜ್ಜಿ ತೊಳೆಯುತ್ತೀ ಮನವನ್ನೋ…. ತೊಳೆಯಲು ಆಗುತ್ತದೆಯೇ ಬಾ… ಹನಿಯೇ ಬಾ ಎಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದರೂ ಗುಡಿಗಿ ಬಾ ನೀ ಬಾರದಿದ್ದರೆ ಕಣ್ಣೀರ ಜೌಗು ಮೆದುಳನ್ನು ಕೊಲುವುದು ಕಣ್ಣು ಕೊಳೆಯುವುದು ಕನಸು ಕಾಣಬೇಕಲ್ಲಾ ಬಾ […]

ಹಾಯಿ ದೋಣಿ ನೆನಪಿನ ಕವಿತೆಗಳು

ಹಾಯಿ ದೋಣಿ ನೆನಪಿನ ಕವಿತೆಗಳು

 ನೆನಪು-1 ಹಿಂದೆ ಈಗಿನಂತಿರಲಿಲ್ಲ ಮೇ ತಿಂಗಳಿಗೆ ಶುರುವಾದ ಮುಂಗಾರಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಳೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು ಶುರುವಾದ ಸೋನೆ ಮಳೆಯಲಿ ಗೋಣಿಕುಪ್ಪೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡ ಅಮ್ಮ ಕೂಲಿಗೆಹೋದರೆ ಮನೆಯೊಳಗೆ ನಾನು ಮತ್ತು  ಕಣ್ಣು ಮಂಜಾಗಿದ್ದ ಅಜ್ಜಿ.   ಐನೋರ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಕದ್ದು ತಂದು ಕೊಯ್ದು ತಿಂದ ಹಲಸಿನ ಹಣ್ಣಿನ  ಬೀಜಗಳನ್ನು ಒಣಗಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದ  ಅಜ್ಜಿ ಕೆಂಡದಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಳು ತಿಂದು  ದೋಣಿ ಮಾಡಿಕೊಡೆಂದು ದುಂಬಾಲು ಬಿದ್ದರೆ ಕಾಕನಂಗಡಿಯಲಿ ತಂದ ಸಾಮಾನು ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟ ಹಳೆಯ ಪೇಪರ್   ಹರಿದು ಅವಳು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದೋಣಿಗಳ ಹೆಸರುಗಳು ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು […]

ನಗುವಿನೊಡಲ ಸಾವು

ನಗುವಿನೊಡಲ ಸಾವು

ಅರಗಿನ ಮನೆಯ ಸುತ್ತ ಒಣಹುಲ್ಲ ಬೇಲಿ; ಆ ಬೇಲಿಗೆ ಬೆಂಕಿಕೊಡುವವರಿಗೆ ಗೀರಿಡಲು ಕಡ್ಡಿಕೊಟ್ಟು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಕೂತ ಸಜ್ಜನ ಮಂದಿ! ಉರಿವ ಅರಗಿನ ಮನೆ ಉರಿಯಲ್ಲಿ ಉರಿವ ಹಸುಳೆಗಳ ಕಂಡೆ ಉರಿಕೊಟ್ಟವರು ಗಹಗಹಿಸಿ ಹೊರನಿಂತು ನಗುವುದ ಕಂಡೆ; ನಗುವಿನೊಡಲ ಸಾವು ಕಂಡೆ ಆ ಉರಿಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಯುವ ನನ್ನ ಮುಖ ಕಂಡೆ ನಾನು ಬೇಯ್ವುದು ಕಂಡು ಅವರು ಮತ್ತೂ ಗಹಗಹಿಸಿ ನಗುವುದ ಕಂಡೆ. ನೆಲದ ನ್ಯಾಯ- ದ ಚಿತೆ ಕಂಡೆ ಚಿತೆಯಲಿ ಬೇಯುವ ಜೀವನ್ಯಾಯ ಕಂಡೆ; ಬೆಂಕಿಕೊಟ್ಟು ಹುಚ್ಚೇರಿ ನಗುವ […]

ಕಾವ್ಯದ ಹೊಸ ಅಲೆ-8 : ಕೃಷಿ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಕಾವ್ಯ ಬಿತ್ತಿ ಬೆಳೆಯುವ ಕವಿ ಚಂಸುಪಾಟೀಲ್

ಕಾವ್ಯದ ಹೊಸ ಅಲೆ-8 : ಕೃಷಿ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಕಾವ್ಯ ಬಿತ್ತಿ ಬೆಳೆಯುವ ಕವಿ ಚಂಸುಪಾಟೀಲ್

ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಕವಿತೆ‌ ಕಟ್ಟುವ ಹೊಸ ತಲೆಮಾರಿನ ಕವಿಗಳ ಅನುಭವ ಲೋಕ ಬಹುಪಾಲು ಕೃಷಿಯೇತರ ನೌಕರಿಯದು, ಅಂತೆಯೇ ನಗರ ಜೀವನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು. ನಗರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಕೃಷಿಯನ್ನೂ, ಗ್ರಾಮಜಗತ್ತನ್ನು‌ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾವ್ಯ ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಹೊಸ ತಲೆಮಾರಿನಲ್ಲಿ  ಕೃಷಿ ಮಾಡುತ್ತಲೇ, ಕಾವ್ಯ ಕೃಷಿಯನ್ನೂ ಎಡಬಿಡದೆ‌ ಮಾಡುವ ಕವಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ವಿರಳ. ಅಂತಹ ವಿರಳ ಕವಿಗಳಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುವ ಹೆಸರು ಚಂಸು ಪಾಟೀಲ್ ಅವರದ್ದು. ಚಂಸು ಕೆಲಕಾಲ ಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಬೇಸತ್ತು ಹಳ್ಳಿಗೆ ಮರಳಿದರು.‌ಈಗ ಪಕ್ಕ ಹಳ್ಳಿಗರಾಗಿ ನಯನಾಜೂಕಿನ ತೋರಿಕೆ […]

ಧ್ವಂಸಗೊಂಡವರ ನಡುವೆ ಪರಸ್ಪರ ಮಾತುಕತೆ

ಧ್ವಂಸಗೊಂಡವರ ನಡುವೆ ಪರಸ್ಪರ ಮಾತುಕತೆ

ನನ್ನ ಸೊಬಗಿನ ಮನೆಯ ಪೋರ್ಟಿಕೋದ ಮೂಲಕ ನೀನು ಉದ್ರಿಕ್ತನಾಗಿ ರೋಷಾವೇಷದಿಂದ ಹಣ್ಣಿನ ಹಾರಗಳನ್ನು, ಅಸಾಧಾರಣವಾದ ತಂತಿ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು, ನವಿಲುಗಳನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತ ಸುಂಟರಾಗಳಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಂತಹ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದ ಜಾಲವನ್ನು ಕಿತ್ತು ಹಾಕುತ್ತ ದಾಳಿಯಿಟ್ಟಾಗ ಸಾಲಾಗಿದ್ದ ಶ್ರೀಮಂತ ಗೋಡೆಗಳು ಬಿದ್ದು ಹೋದವು ಭಯಹುಟ್ಟಿಸುವ ಧ್ವಂಸಗೊಂಡ ಛಾವಣಿಯ ಮೇಲೆ ಕಾಗೆಗಗಳು ಕರ್ಕಶವಾಗಿ ಕಿರುಚುತಿದ್ದವು ನಿನ್ನ ಬಿರುಗಾಳಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮಬ್ಬಾದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಎದೆಗುಂದಿಸುವ ಮಾಟಗಾತಿಯಂತೆ ಮಾಂತ್ರಿಕತೆಯು ಹಾರಿಹೋಯಿತು ನಿಜವಾದ ದಿನಗಳು ಮೂಡತೊಡಗಿದಾಗ ಕೋಟೆಮನೆಯನ್ನು ತೊರೆಯಬೇಕಾಯಿತು ಸೀಳಿದ ಕಂಬಗಳು ಆಶಾವಾದದ ಬಂಡೆಗಳ ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದವು ಸೂಟು […]

ತಥಾಗತ..

ತಥಾಗತ..

ವೈಶಾಖ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಇರುಳು. ಪದಗಳು ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವು ಕಣ್ಣ ದೋಣಿಯಲೆ ದಡಕೆ ತಂದ ಪದಗಳು ಮೌನದುಸುಬಿನಲಿ ಮುಳುಗುತಿದ್ದವು ಕಿರುಬೆರಳಲೆತ್ತಿ ಸಂತೈಸಿ ಎದೆಯೊಳಗೆ ಉಸಿರು ತುಂಬಿದ ಪದಗಳು ಭಾರವಾಗಿದ್ದವು ಕಾಲ ರೆಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಲಾಗಿತ್ತು ಗಂಟು ಸಡಿಲಿಸಿ ಬಿಚ್ಚಿದ ಪದಗಳು ತೋಯ್ದು ನೆನೆದಿದ್ದವು ಪತಪತ ನೀರಿಳಿವಷ್ಟು ಒದ್ದೆ ಗಾಳಿಗೆ ಹರಡಿ ವಿರಮಿಸಿದ ತಥಾಗತ, ಪದಗಳ ಮೇಲೂ ಪ್ರೇಮವೇ?! `ಚೆಲುವಾದ ಸತುವಾದ ಪದಗಳು ಎಲ್ಲಿ ಹೋದಾವು ಕಾಯವಿಲ್ಲದವು? ಆಡಲಿ ಯಾವ ನಾಲಿಗೆ ಮೇಲಾದರೂ’ ಅರೆ! ಹಕ್ಕಿ ಉಲಿ, ಚಿಗುರ ನಲಿವು, ಚಿಟ್ಟೆಯಳಲು […]

1 2 3 6