‘ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ಸೆತರ ತೃತೀಯ ರಂಗ’ವೊಂದರ ಪ್ರಸ್ತಾಪ! ಹಿಂದಿರಬಹುದಾದ ನೈಜಕಾರಣಗಳು

ಕು.ಸ.ಮಧುಸೂದನನರಂಗೇನಹಳ್ಳಿ

ತೆಲಂಗಾಣದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಾದ ಕೆ. ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ರಾವ್ ಅವರು  ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ಸೇತರ ತೃತೀಯ ರಂಗವೊಂದರ ಬಗ್ಗೆ ನೀಡಿರುವ ಹೇಳಿಕೆ ರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜಕರಣದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಸಂಚಲನವೊಂದನ್ನು ಮೂಡಿಸಿದೆ.

ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣೆಗಳು ಸನಿಹದಲ್ಲಿದ್ದಾಗೆಲ್ಲ ಗರಿಗೆದರುವ ತೃತೀಯರಂಗದ ಮರುಸೃಷ್ಠಿಯ ಮಾತುಗಳು ಚುನಾವಣೆ ಘೋಷಣೆಯಾಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಗೊಂದಲಮಯವಾಗಿ,  ಒಂದೊಂದು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಗಳು ಒಂದೊಂದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ಬಾಲಂಗೋಚಿಗಳಂತಾಗಿ,   ಅವುಗಳ ಮಿತ್ರಕೂಟದಲ್ಲಿ ಪಾಲುದಾರ ಪಕ್ಷಗಳಾಗಿ ಹೋಗಿಬಿಡುವುದು ಕಳೆದೆರಡು ದಶಕಗಳಿಂದಲೂ ನಡೆಯುತ್ತ ಬಂದಿರುವ ಮಾಮೂಲಿ ಪರಿಪಾಠ! ಬಹುಶ: ಇದೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗಳಿಗಿನ್ನೂ ಒಂದುವರ್ಷ ಬಾಕಿ ಇರುವಾಗಲೇ ತೃತೀಯರಂಗ ಸ್ಥಾಪನೆಯ ಮಾತುಗಳು ಕೇಳಿ ಬಂದಿದ್ದು, ಹಲವು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಗಳು ರಾವ್ ಅವರಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿವೆ.

ರಾವ್ ಅವರ ಈ ಹೇಳಿಕೆ ಹೊರಬಿದ್ದ ತಕ್ಷಣ ಮೊದಲು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡಿದ್ದು ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ತೃಣಮೂಲ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ಸಿನ ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನರ್ಜಿಯವರು. ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಅವರ  ಮಾತಿಗೆ ದನಿಗೂಡಿಸಿದ ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನರ್ಜಿಯವರು  ಎರಡೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿದ ತೃತೀಯ ರಂಗವೊಂದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಲ್ಲಿ  ತಾವು ಅದರ ಭಾಗವಾಗುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದರು. ಇದರ ಹಿಂದೆಯೇ ‘ಆಲ್ ಇಂಡಿಯಾ ಮಜ್ಲೀಸ’ಪಕ್ಷದ ಅಸಾದಿನ್ ಓವೈಸಿಯಂತವರು ಸಹ ರಾವ್ ಅವರಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುವ ಮಾತನಾಡಿದರು.   ಇನ್ನು  ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದ ಬಹುಜನಪಕ್ಷ ಮತ್ತು ಸಮಾಜವಾದಿ ಪಕ್ಷಗಳು ಸಹ ಇಂತಹ ವೇದಿಕೆ ರಚನೆಗೆ ಒಲವು ತೋರಿಸಬಹುದೆಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಚಿಗುರೊಡೆದಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ  ಕಾರಣ  ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿನ ಪೂಲ್ ಪುರ ಮತ್ತು ಗೋರಖ್ಪುರ ಉಪಚುನಾವಣೆಗಳಿಗಾಗಿ ಬಹುಜನ ಪಕ್ಷ ಮತ್ತು ಸಮಾಜವಾದಿ ಪಕ್ಷಗಳು ಹಳೆಯ ಹಗೆ ತೊರೆದು ಕೈ ಜೋಡಿಸಿರುವುದು ಹೊಸ ದಿಕ್ಕಿನ ರಾಜಕೀಯ ದೃವೀಕರಣಕ್ಕೆ ನಾಂದಿಯಾಗುವ ಸಾದ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಎನ್.ಡಿ.ಎ. ಜೊತೆಗಿನ ಸಂಬದ ಹಳಸಿಕೊಂಡ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ತೆಲುಗುದೇಶಂ ಸಹ ಇಂತಹ ರಂಗದ ಜೊತೆ ಸೇರಬಹುದೆಂಬ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಕೆಲವು ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರುಗಳು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನು ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಜಾತ್ಯಾತೀತ ಜನತಾದಳದ ದೇವೇಗೌಡರು ಮತ್ತು ಡಿ.ಎಂ.ಕೆ.ಯ ಕರುಣಾ ನಿಧಿಯವರು ಸಹ ತೃತೀಯರಂಗದ  ಸೃಷ್ಠಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಸಹಕಾರ ನೀಡುವ  ಸಾದ್ಯತೆಯೂ ಹೆಚ್ಚಿದೆ.

ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಈ ತೃತೀಯ ರಂಗದ ಸ್ಥಾಪನೆಯ ವಿಚಾರ ಎರಡೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿಯೂ  ಬೇರೆಬೇರೆ ರೀತಿಯ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡಿರುವುದು. ಇದು ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ಸೆತರ ರಂಗವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಸಹಜವಾಗಿಯೆ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ಪಕ್ಷ ತನ್ನ ಮಿತ್ರ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಕಳೆದಕೊಳ್ಳುವ ಬೀತಿ ಎದುರಿಸುವಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಮುಂದಿನ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಜಪವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನುಪಡೆಯಲು ಅದು ವಿಫಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಅದು ಈಗಿನ ತನ್ನ ಮಿತ್ರ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಬಿದ್ದಿದೆ.

ಆದರೆ ಈ ತೃತೀಯರಂಗದ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆ ಬಾಜಪದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗಿನ ನಿರಾಳತೆಮೂಡಿಸಿದೆ. ಯಕೆಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತು: ಮುಂದಿನ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬಹುತೇಕ ವಿರೋದಪಕ್ಷಗಳು ತನ್ನ  ವಿರುದ್ದ ಒಂದಾಗಿ ಹೋರಾಡಲಿವೆ ಮತ್ತು ಅಡಳಿತ ವಿರೋಧಿ ಅಲೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗಿರುವ ತಾನು 2014ರಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಗೆಲ್ಲಲು ಸಾದ್ಯವಿಲ್ಲವೆನ್ನುವುದು. ಯಾಕೆಂದರೆ 2019ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಏನೇ ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟರೂ ಬಾಜಪ ತನ್ನ ಈಗಿನ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಅರವತ್ತು ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಖಚಿತ. ಹಾಗಾದಲ್ಲಿ ಅದು ಸರಕಾರ ರಚಿಸಲು ಮಿತ್ರ ಪಕ್ಷಗಳ ಮೊರೆಹೋಗಲೇ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ವಿರೋಧಿ ಮತಗಳು ಚದುರಿಹೋಗಲು ತೃತೀಯ ರಂಗ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದೇ ಅದರ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ  ಈ ದೃಷ್ಠಿಯಿಂದ ಅದು ತೃತೀಯರಂಗದ ಬಗ್ಗೆ ಅಷ್ಟೇನು  ಆತಂಕ ಪಡುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಗುಜರಾತ್ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಜಪಕ್ಕೆ ಕಠಿಣ ಸವಾಲು ನೀಡಿದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಬಗ್ಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟು ಆಶಾಬಾವನೆ ಮೂಡಿದ್ದು ನಿಜ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ ನೇತೃತ್ಚದಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠವಾದ ಮೈತ್ರಿಕೂಟವೊಂದನ್ನು ರಚಿಸಿ ಬಾಜಪದ ವಿರುದ್ದ ಹೋರಾಡಬಹುದೆನ್ನುವ ಆಸೆಯೊಂದು ಬಾಜಪವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ ಕೆಲವು ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ್ದು ಸಹಜವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ ಅನುಭವಿಸಿದ ಸೋಲು ಅಂತಹ ಯೋಚನೆಯನ್ನು ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ತೊಡೆದು ಹಾಕಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ದೇಶದ ಯಾವ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬಾಜಪದ ಕುರುಹೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಬಾವಿಸಿದ್ದರೊ ಅಂತಹ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಬಾಜಪ ಸಾದಿಸಿದ ಜಯ ವಿರೋಧಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಗಾಬರಿಯನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿರುವುದಂತು ಸತ್ಯ.

ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಇದೀಗ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ಸೇತರ ತೃತೀಯರಂಗವೊಂದನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ರಾವ್ ಅವರ ಮಾತುಗಳು ಕೆಲವು ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಇಂಡಿಯಾದ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ನಾಯಕರುಗಳ ಇದುವರೆಗಿನ ವರ್ತನೆಗಳನ್ನು  ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಅದ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರೆ ತೃತೀಯ ರಂಗವೊಂದರ ಸ್ಥಾಪನೆ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವೇನಲ್ಲ. ನಾಯಕತ್ವದ ವಿಷಯ ಬಂದಾಗ ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನರ್ಜಿಯಂತವರು  ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದುಕಷ್ಟ. ಇನ್ನು ಈ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಮಾಡಿರುವ ರಾವ್ ತೆಲಂಗಾಣದ ಅಚೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವಂತವರೇನಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ರಚನೆಯಾದರೂ ನಾಯಕತ್ವದ ಗೊಂದಲವೇ ಅದನ್ನು ತಿಂದು ಹಾಕಲಿದೆ

ಯಾಕೆ ರಾವ್ ತೃತೀಯರಂಗ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ?

ಇದು ಈಗ ಎದ್ದಿರುವ ಬಹುಮುಖ್ಯ ಪ್ರಶ್ನೆ! ಯಾಕೆಂದರೆ ರಾವ್ ಅವರ ತೆಲಂಗಾಣರಾಷ್ಟ್ರೀಯಸಮಿತಿ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗು ಎನ್.ಡಿ.ಎ.ಯ ಅಂಗಪಕ್ಷವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಇಂತಾದ್ದರಲ್ಲಿ ರಾವ್ ಯಾಕೆ ಬಾಜಪದ ವಿರುದ್ದವೇ ರಂಗವೊಂದನ್ನುಕಟ್ಟುವ ಹವಣಿಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆಂಬುದುಎಲ್ಲರ ಕುತೂಹಲಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ,

ಒಂದು ವಾದಸರಣಿಯ ಪ್ರಕಾರ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದ ನಾಯಕನೆಂದು ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಂಡು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಗಮನ ಸೆಳೆಯಲು ರಾವ್  ತೃತೀಯರಂಗದ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಮುಂದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಇನ್ನೊಂದು  ವಾದದ ಪ್ರಕಾರ ತೆಲಂಗಾಣದಲ್ಲಿ ರಾವ್  ಸರಕಾರದ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಕುಸಿಯುತ್ತಿದ್ದು ಅಲ್ಲಿಯ ಜನರ ಗಮನವನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯಲು ಇಂತಹದೊಂದು ತಂತ್ರವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು  ಆರೋಪಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ 2014ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ರಾಜ್ಯ ಸೃಷ್ಠಿಯಾದ ಒಂದು ಹೊಸ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ತೆಲಂಗಾಣದ ಒಟ್ಟು ಹದಿನೇಳು ಲೋಕಸಭಾ ಸ್ಥಾನಗಳ ಪೈಕಿ ಹನ್ನೊಂದನ್ನು ಗೆದ್ದಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ ವಿದಾನಸಭೆಯ ಒಟ್ಟು  ನೂರಾ ಹತ್ತೊಂಭತ್ತು ಸ್ಥಾನಗಳ ಪೈಕಿ ಅರವತ್ಮೂರನ್ನು ಗೆದ್ದಿತ್ತು. ಆದರಿವತ್ತು ಆಡಳಿತ ವಿರೋಧಿ ಅಲೆನಿದಾನವಾಗಿ ಸೃಷ್ಠಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಹೊಸ ಅಸ್ತ್ರವಿರದ ರಾವ್ ರಾಜ್ಯದ ಜರನ್ನು ದಾರಿತಪ್ಪಿಸಲು ಈ ತಂತ್ರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ವಾದಿಸುವವರು ತೃತೀಯರಂಗ ಸ್ಥಾಪನೆ ರಾವ್ ಅಂತವರ ಗಿಮಿಕ್ ಎನ್ನುವ ಮಾತನ್ನೂ ಅಡುತ್ತಾರೆ.

ಇದೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ಇನ್ನೊಂದು ಆಘಾತಕಾರಿ ವಾದಸರಣಿಯೊಂದಿದೆ. ಈಗಲೂ ಎನ್.ಡಿ.ಎ. ಭಾಗವಾಗಿರುವ ರಾವ್ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ ಮತ್ತು ಇತರೇ ವಿರೋಧಪಕ್ಷಗಳ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸಲು ಇಂತಹದೊಂದು ಮಾತನ್ನಾಡಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತಿದ್ದು. ಇದಕ್ಕೆ ಬಾಜಪದ  ಸಮ್ಮತವಿದೆ ಎನ್ನುವ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಮುಂದಿನ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ ಉಳಿದ ಪಕ್ಷಗಳೊಡನೆ ಮೈತ್ರಿಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಲಿಷ್ಠ ರಾಜಕೀಯ ಶಕ್ತಿಯಾಗುವುದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಬಾಜಪವೇ ರಾವ್ ಮೂಲಕ ಈ ತೃತೀಯ ರಂಗದ ನಾಟಕ ಆಡಿಸುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವ ಮಾತಿನಲ್ಲಿಯೂ ಹುರುಳಿರುವಂತಿದೆ.

ಬಾಜಪದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅದ್ಯಕ್ಷ ಅಮಿತ್ ಷಾರವರು ಇಂತಹದೊಂದು ತಂತ್ರವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರೂ ಅಚ್ಚರಿಯೇನಿಲ್ಲ. ಮೊನ್ನೆಯ ಪತ್ರಿಕಾ ಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ ಮತ್ತು ಬಾಜಪಗಳೆರಡರ ವಿರುದ್ದವೂ ತೀವ್ರ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿರುವ ಕೆ.ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಅವರ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳ ರಾಜಕೀಯ ನಡವಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಉಳಿದ ಪಕ್ಷಗಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ  ಜನತೆ ಸಹ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸದ್ಯಕ್ಕಂತು ರಾವ್ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿದ್ದಾರೆ -ಅವರ ಟೀಕಾಕಾರರು ಹೇಳುವಂತೆ- ಆ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅವರಿಗೀಗ  ಯಶಸ್ಸು ದೊರೆತಿದೆ.

 

 

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.